Ruis-analyse

kaah.nl

cropped-foto-41.jpgMevrouw Rosmalen heeft Dysartrie. Vorig jaar heeft zij, net na haar 58ste verjaardag, een hersenbloeding gehad. Inmiddels kan ze weer redelijk op haar lichaam vertrouwen. “Alles doet het weer”, zegt ze vaak. Het enige wat achterblijft is haar spraak. Ze is redelijk te verstaan, maar spreken kost haar moeite. En dat hoor je ook. Ze spreekt langzaam en komt af en toe met haar adem in de knoei. Gelukkig heeft ze wekelijks logopedie. Dan oefent ze. En dat is fijn. Door haar spraakproblemen ligt er wel een sociaal isolement op de loer.

Vorige week was mevrouw Rosmalen bij de logopediste. Ze deden een ademoefening en wat oefeningen om de articulatie te verbeteren. Aan het einde van de therapie gaf de logopediste mevrouw twee formuliertjes met vragen. “Zou u deze week eens een situatie willen beschrijven waarin de communicatie met iemand goed verliep? En zou u op het andere formulier eens een situatie willen beschrijven waarin de communicatie moeizaam verliep?”

Vandaag kwam mevrouw terug. Met haar zoon had ze een leuk gesprek gehad. Ze hadden koffie gedronken, herinneringen opgehaald en samen gelachen. De andere situatie die ze had beschreven ging over een stroef gesprek met haar buurvrouw. Het leek soms net alsof ze elkaar niet meer echt konden begrijpen terwijl ze vroeger echte vriendinnen waren geweest.

Met de logopediste maakte ze een analyse van de ruis in beide gesprekken. In beide gesprekken had mevrouw haar eigen spreken als ruis ervaren. Maar in het gesprek met de buurvrouw was meer ruis. Veel meer ruis. Er was veel omgevingsgeluid geweest omdat het gesprek op de stoep had plaatsgevonden. Er was tijdsdruk geweest omdat mevrouw eigenlijk naar het toilet had gemoeten. Het was koud geweest.

Mevrouw Rosmalen kreeg vandaag inzicht in “ruis” in de communicatie. En ze merkte dat ze invloed had.

Logo kaartje