Bom

kaah.nl

foto 2Gisteren raakten we onverwacht verzeild in ‘de stad’. Missie: een wekker. Een analoge met batterij. Dat kan toch niet moeilijk zijn? Maar alle winkels zijn verbouwd. Al een tijd geleden, maar ik kan niet wennen aan de nieuwe indelingen. Ik kan er, met dank aan mijn hersenbeschadiging, niets vinden. De logica in die winkels kan ik niet ontdekken. Voor mij is het niet wiedes dat ik tussen beddengoed en kalenders, fietslampjes en zadelhoezen vindt. Kreun. Ik snap het niet. De V&D is gelukkig nog zoals hij was (hoewel…..?).

Bij binnenkomst zie ik een bord met een grove bewegwijzering. Wat ligt op welke verdieping? Wekkers staan daar niet op. Bij slapen & wonen? Bij horlogerie? Accessoires? Er staat een medewerkster. Zij denkt op de derde, maar het kan ook in kelder zijn. Met ons eigen gezonde verstand de roltrap op. Wederhelft speurt de ene helft van de verdieping af en ik de andere. Toch maar weer even vragen. “We hadden ze hier wel, maar ik denk dat ze nu op de parterre liggen”. Zucht. Ze kijkt nog even voor de zekerheid. Niets. Dan maar even vragen bij de horloges. De uiterst vriendelijke dame verwijst toch aan de derde verdieping (frons). Omdat we daar net vandaan komen gaan we naar de Hema.

Om een hele ommelandse reis door diverse warenhuizen kort te maken…we hebben geen wekker kunnen vinden. “Kijkt u anders even bij de kaarsen, daar stonden ze laatst!” Ik begin te grommen.

En ineens zie ik licht! Dit heeft misschien niet alléén met mijn hersenen te maken! De logica is misschien wel opzettelijk uit de winkels gehaald! Zelfs de medewerkers missen ‘t! Dan blijven wij (consumenten) misschien langer ronddolen, zien we andere producten waar we hebberig van worden. Kopen we meer als we in verwarring worden gebracht? Ik besluit om dit thuis verder te onderzoeken. Dat het mij bovenmatig irriteert is zeker. Er zijn, volgens mij, 3 opties:

  1. Een onlogische winkelinrichting is een succesvolle verkoopstrategie;
  2. Mijn overprikkelde hersenpan is schuldig aan de wekkerloze thuiskomst;
  3. Paranoia (grrrrrr)

We kopen nog een paar handschoenen in een klein lullig rommelwinkeltje. Bij de kassa hangen grote klokken. Ik probeer het nog één keer: “Heeft u ook wekkers?” Zonder enige aarzeling krijg ik een verrassend antwoord: “Nee, we hebben wel een tijdbom” Ze wijst ‘m bloedserieus aan. Daar ligt hij… een klok in de vorm van een stapeltje dynamietstaven. Met snoertjes en dreigend getik. We laten ‘m liggen, maar ik grom niet meer.

Logo kaartje