Leest

kaah.nl

foto 3Ik heb mijn bieb-abonnement opgezegd. Vreemd, voor iemand die sinds jaren weer leest. Als kind was ik dol op lezen. De juffrouw van de bibliotheek legde boeken voor me apart waarvan ze dacht dat ik ze zou waarderen. Ik bracht wekelijks een verslonden stapel terug en nam een kersverse stapel mee.

Na het ontstaan van mijn hersenbeschadiging kon ik prima technisch- en begrijpend lezen. En toch had ik moeite met lezen. Ik was de meest complexe leesvaardigheid kwijt. Onthoudend lezen. Dat is geen officiële term, maar het dekt de lading. Voor de medemens met een onbeschadigd leeskwabje in het brein is het misschien te vergelijken met het volgende:

Je checkt in op een camping. Je krijgt een formuliertje met daarop de voorwaarden waaronder je de tent weer zult achterlaten. Géén vuilnis, etc. Omdat je niets signeert zonder de inhoud te kennen, lees je het door. Je begrijpt en accepteert wat er staat en zet een krabbel. Voordat je in je tent bent ben je de voorwaarden vergeten. Waar of niet?

Geen probleem. Die inhoud wil je ook niet opslaan. Maar als je halverwege een mooie zin het begin kwijt bent en het einde nergens meer op terugslaat? Als na 2 bladzijden in een detective je niet meer weet wie zich op de plaats delict bevonden? In een verhaaltje word ik vaak verrast door feiten die al eerder genoemd zijn. Inmiddels heb ik een manier gevonden waardoor ik weer kan lezen. Ik lees kleine stukjes, onderstreep en noteer in de kantlijn. Tekeningetjes, uitroep- en vraagtekens, pijlen, kruizen en zelfs ezelsoren. Opkomende gedachten noteer ik ín het boek. Mij ontgaat vast nog heel wat van wat ik lees, maar de grote lijn kan ik vasthouden of in mijn steekwoorden teruglezen. Boeken weer ongeschonden terugbrengen bij de bieb lukt niet meer. Dus koop ik ze en maak ze zelf leesbaar.

Logo kaartjeNaschrift mei 2016: Boek gelezen zonder pen! Ik kan zonder aantekeningen de inhoud vasthouden! Potdorie, ik kan nog steeds mogelijkheden oprekken. Brein is permanent onder constructie.