Inzicht

kaah.nl

foto 2Als je nou dysartrie hebt…. wáár begin je dan met oefenen als je weer verstaanbaar wilt leren spreken? We zijn begonnen met de articulatie op woord niveau. Rijtjes met woordjes met errutjes en elletjes. Achteraf vind ik dat gek. Op die /R/ en die /L/ van mij was (en is) zeker voldoende aan te merken om aan het oefenen te slaan, maar ik was nog niet in staat om op dat niveau iets te leren. Achteraf denk ik dat we ergens anders hadden moeten beginnen.

Ik mistte namelijk totaal het inzicht in mijn eigen kunnen. In mijn vaardigheden en in de totale communicatie. Ik wist wel dat ik klonk alsof ik een eentonige robot had ingeslikt (die kleine van Bassie en Adriaan), maar ik had geen inzicht in wat ik met die robot deed en kon. Ik had ook geen inzicht in hoe communicatie werkte. Alles wat ik daarover wist was weg. Het duurde maanden voordat ik wist dat ik dysartrie had (dat las ik in het eindverslag van de revalidatiearts). Ik denk dat de logopedisten er vanuit waren gegaan dat ik (als logopediste) dat zelf wel had uitgevogeld. Maar waarom vroeg ik mijzelf niet af hoe mijn mankementje heette? Wel bemerkte ik dat ik slecht contact had met mijn omgeving.

Ik denk dat we hadden moeten beginnen bij inzicht. Nou verwerf je volgens mij pas inzicht als je iets doet. Ik denk dat we (in een veilige setting) een opname hadden kunnen maken. Terugkijken, slik, analyseren, verdrietig worden, plan maken.

Logo kaartje