Piramide

kaah.nl

piramideIk ben op zoek gegaan naar een antwoord op de volgende vraag:

Hoe komt het dat iemand wel of niet de regie neemt in de eigen revalidatie?

Ik dacht het antwoord te kunnen vinden in mijn eigen verhaal. Er was namelijk een tijd dat ik niet de regie nam en er was een periode dat ik die wèl nam. Als ik terugkijk naar dat kantelmoment zijn er twee woorden die daarbij horen. Woede en Geloof. Geen woede op iemand. En geen geloof in God (of een variant). Maar woede die meer lijkt op bewijsdrang of drift. En geloof dat meer op een diepgewortelde overtuiging lijkt. Ik voelde een innerlijke noodzaak om de regie te nemen en ik had de overtuiging dat er meer kon dan anderen zagen.

De piramide van Maslow (Amerikaans psycholoog) geeft mij óók een antwoord op die vraag. De piramide van Maslow (zie afbeelding) geeft een soort volgorde in behoeften van een mens aan. Fysiologische behoeften als ademen, slaap en eten vormen het fundament van de piramide. Als basis voor de ‘hogere’ behoeften als zekerheid en acceptatie. Als ik kijk naar de piramide als mogelijk antwoord op mijn regie-vraag kom ik tot de volgende ‘conclusie’. Ik kon pas de regie over mijn revalidatie gaan voeren toen enigszins aan de fundamentele behoeften was voldaan. Toen de drie onderste lagen geborgd waren kwam er ruimte voor bewust leren. Voor waardering en zelfontplooiing. En dus voor het nemen van de regie.

Zou kunnen.

Naschrift: Regie nemen is ook iets heel raars. In de hele ziekteperiode was mij zo overduidelijk geworden dat wij (mensen) uiteindelijk niets te vertellen hebben. Niets over wat ons overkomt en bijna niets over hoe we daarmee omgaan.

Logo kaartje