Lopend

kaah.nl

cropped-foto-41.jpgJe kunt met recht zeggen dat het niet zo slim is om een broodje salmonella te eten. Had ik het geweten, dan had ik het zeker niet gedaan. Ik weet nog dat ik in de winkel even heb staan twijfelen. Had ik toen toch dat broodje kaas gekozen… dan was het leven heel anders gelopen.

Toen ik net uit het ziekenhuis kwam liep ik met een rollator. Laatst hoorde ik iemand zeggen dat hij euthanasie zou willen als hij ‘met zo’n ding’ de straat op zou moeten. Mijn perspectief was wat anders dan dat van hem. Ik was er blij mee. Mijn blauwe stabiele vriend gaf me een stuk meer mogelijkheden dan ik met een rolstoel had. Ik kon er onderweg even op zitten, koppie soep uit de keuken halen. Oké, hij kleedt niet zo lekker af als je nog geen veertig bent, maar hij voldeed en gaf me weer wat meer vrijheid. Totdat ik weer naar buiten wilde. De vijf treden bij mijn voordeur omzeilde ik via de achterdeur. Dat was het probleem niet. Maar ik had een baby!

Ik zal haar nooit een probleem noemen, maar een uitdaging hadden we wel. Want een maxicosi óp een rollator… vergeet het maar. En dus bleef de rollator maar twee weken. Met een kinderwagen (bijna net zo stabiel) kon ik lopen én mijn baby meenemen. Eureka! En toen de baby een peuter werd die zelfstandig kon lopen, kon ik dat ook weer. Heel soms, als het glad is en ik haar van school moet halen, vraag ik nog wel eens aan een collega-moeder of ik haar kinderwagen of buggy mag duwen. Dat kleedt ook een stuk beter af dan glibberend over straat.

Logo kaartje