Gum

kaah.nl

foto 1

Ik heb een beperking waar ik de naam niet van ken. Mail mij alsjeblieft als jij de naam wel kent. Ik ben extreem gevoelig voor eentonig geluid. De waterkoker, een bladblazer, heggenscharen met een stekker, maai- en naaimachines.

Tijdens een onderzoek bij de arbeidsrevalidatie moest ik een stuk tekst overtypen. De snelheid en nauwkeurigheid werden gemeten. Middenin het stuk tekst ging mijn tempo behoorlijk omlaag en maakte ik meer fouten. Later kon ik weer versnellen en waren er minder fouten. De onderzoeker was verbaasd. Voor mij was dat heel logisch te verklaren. Er had buiten een bladblazer blaadjes geblazen. Dat eentonige geluid lijkt als een soort grote gum op mijn hersenen te werken. Ik kon niet onthouden waar ik gebleven was of welk woord ik aan het typen was. Ik krijg ineens veel meer moeite met denken, bewegen, mijn evenwicht en spreken. Het geluid lijkt mij energie te kosten. Het is alsof ik een filter mis dat ik vroeger wel had. Andere geluiden; harde muziek of herrie op een schoolplein doen me niets. Het zou een vestibulaire hyperacusis kunnen zijn. Daarbij kan een verlies aan balans optreden bij bepaalde geluiden. Dat herken ik wel, maar het doet geen pijn en ik word niet misselijk. Het is wel vreselijk irritant!

Het interessante is dat ik dit probleem ook visueel ervaar. Een regelmatig stipjespatroon op een blouse….afschuwelijk! Ik kan het nog wel mooi vinden, maar het kost me energie. Met voldoende variatie in het patroon heb ik geen moeite. Ik zal het je laten zien:

IMG_1071

Als ik met iemand contact heb die een jasje draagt zoals hiernaast, dan houd ik dat niet lang vol. Ik kan zelfs een hekel aan iemand krijgen op basis van zo’n colbert. Was het jasje binnenste buiten gemaakt, dan was het een ander verhaal….geen probleem! In de voering zit voldoende variatie. Daar kan ik onmiddellijk vrienden mee worden. De witte kleine regelmatige stipjes zijn voor mij te vergelijken met het geluid van een waterkoker, de voering is te vergelijken met ‘gewone’ herrie.

 

Logo kaartje