Hand

kaah.nl

foto 1

Wat motiveert mij? Voorheen ging ik vooral harder werken als ik waardering van anderen kreeg. Een schouderklopje of een compliment. Ook iets samen doen met anderen motiveerde mij. Dat is veranderd. Om een stap te zetten om iets te gaan doen (leren fietsen) heb ik woede nodig, om herwinnen vol te houden heb ik geloof nodig. Het geloof dat ik iets kan.

Ik ben ruim 5 jaar bezig geweest om te leren om mijn hand uit te steken op de fiets. In hele kleine stapjes. Er is niemand die daar onderwijl een schouderklopje voor geeft natuurlijk. En dat hoeft ook niet. De motivatie om dat te blijven proberen komt nu ergens anders vandaan. Toen ik ging revalideren gingen de eerste verbeteringen heel snel. Van liggen, naar zitten, naar staan, naar lopen. Dat is fijn. Ik zag constant bewijs dat mijn harde werk zijn vruchten afwierp. Maar de successen lieten steeds langer op zich wachten en werden minder groot. Ik besloot om de bevrediging niet meer uit het succes te halen, maar uit de pogingen. En als je dan gelooft dat je iets probeert wat je ook echt kunt terugwinnen, dan houd je dat vol.

Overigens steekt bijna niemand in deze studentenstad zijn hand uit. Hand uitsteken zelf is niet belangrijk. Maar het is het bewijs dat het plafond niet bereikt is. En dat is wel belangrijk.

Logo kaartje