Lachen

kaah.nl

cropped-foto-21-e1429257329790.jpg

Ik loop vrijwel dagelijks met een Servische familie een stukje op. Tussen ons huis en de basisschool. De moeder van de drie jongens spreekt gebrekkig Nederlands. Dat stoort ons niet. We hebben echt contact. We spreken over onze kinderen, over ijsjes, over kinderboeken, over het werk van haar man. En we lachen. Om de misverstanden die we hebben, over haar zonen en mijn dochters. We lachen altijd. Ook raken we elkaar aan. Zij grijpt mijn arm op het moment dat ze wil dat ik haar begrijp. Ze aait mijn dochter over haar hoofd: ”Mooie meisje”.

Wij hebben zoveel verschillen. Geloof, achtergrond, geaardheid, taal, leeftijd…maar in onze overeenkomsten hebben we echt contact. We houden allebei van lekker eten, van onze kinderen en het wandelingetje naar school. En dat heeft waarde. We lachen. Lachen en aanraken zijn essentieel in ons contact omdat mijn spraak en haar taal soms niet toereikend zijn.

Logo kaartje