Sprekend

kaah.nl

com model

Had iemand mij, nadat ik averij had opgelopen, kunnen vertellen hoe communicatie ook alweer werkt? Diep, héél diep van binnen wist ik dat natuurlijk wel, maar ik kon die kennis niet op mezelf toepassen. Een schema zoals Frank Oomkes in zijn boek (Communicatieleer) heeft staan zou veel verduidelijkt hebben. Een zender, een boodschap en een ontvanger. En een flinke dosis ruis die de boodschap vertroebelt. Mijn eigen spraak beoordelen vind ik lastig, dus hier volgt een stukje uit het verslag van de logopediste (+/- 6 maanden na trauma):

Mondmotoriek zwak, spraak traag en log. Het stemgeluid is geknepen, nasaal met weinig melodie in de stem. De toonhoogte is aan de hoge kant. Het is erg vermoeiend om er naar te luisteren.

Ik vat mijn huidige spraakprestaties als volgt samen:

Ik spreek lullig, maar ben prima te verstaan.

Een klein tekeningetje waarmee je een beeld krijgt van het communicatieproces. Dat had mijn spraakprobleem in het juiste perspectief kunnen plaatsen. Ik had me dan kunnen realiseren dat ruis een gegeven is. Maar dat ik tegelijkertijd wél invloed heb op de ruis die ik toevoeg (ik noem dat bijgevoegde ruis, ofwel ‘bruis’) of toesta. Ik moest me bewust worden dat ik niet alleen ruis veroorzaak met mijn spraak, maar ook nog eens toevoeg door bijvoorbeeld mijn woordkeuze en toesta door bijvoorbeeld fysieke afstand. Daarnaast ontstaat er dan ook nog ruis bij de ontvanger. Door gedachten, vooroordelen of een verhoogde paraatheid. Hierover later meer.

Logo kaartje